Polis23 - Illegale beleggingsfondsen

Groen, ethisch, duurzaam en maatschappelijk verantwoord beleggen, begrippen die meer en meer in zwang raken. Een steeds groter aantal bedrijven wordt daar door beleggers op beoordeeld en afgerekend. Bij bedrijven die niet aan deze criteria voldoen wordt altijd het eerst gedacht aan de wapenindustrie en ondernemingen die gebruik maken van kinderarbeid. Maar volgens mij zijn er meer ondernemingen actief waar vraagtekens bij geplaatst kunnen worden. Kijk bijvoorbeeld eens naar Goldman Sachs. Daar lijkt het grote graaien weer begonnen.

De financiële sector zit in zwaar weer en er zal nog wel het een en ander aan ellende aan de oppervlakte komen. Daar wordt al lange tijd door een groot aantal analisten voor gewaarschuwd. De meest gezaghebbende op dit gebied is Meredith Whitney. Waar zij verder geen positievere adviezen geeft dan houden of verkopen, gaf zij onlangs in aanloop op de publicatie van de tweedekwartaalcijfers voor het eerst weer eens een koopaanbeveling. Voormalig zakenbank Goldman Sachs was de gelukkige.

Als we alleen kijken naar de gepubliceerde resultaten, dan heeft ze dat goed voorzien. Na in het eerste kwartaal al een winst van $ 1,7 miljard te hebben gerapporteerd, kwam de teller over het tweede kwartaal op $ 3,4 miljard tot stilstand. Het gaat zo goed dat het er alle schijn van heeft dat Goldman Sachs afstevent op het beste resultaat ooit. Voor de beeldvorming; over de laatste drie maanden van vorig jaar werd een verlies van $ 2,12 miljard opgetekend.

Natuurlijk neem ik daar m’n petje voor af. Maar, is het nu wel zo’n geweldige prestatie en kan het niet ook worden toegeschreven aan het wegvallen van een belangrijk deel van de concurrentie? De buit wordt immers over minder partijen verdeeld sinds concullega’s als Bear Stearns en Lehman Brothers het speelveld gedwongen hebben verlaten.

De vos heeft misschien dan wel (tijdelijk) z’n haren verloren, maar niet z’n streken. Volgens een analist van Moody’s is de hoge kwartaalwinst namelijk tot stand gekomen door het nemen van veel risico met onder andere de handel in aandelen en valuta. Dat klinkt wat merkwaardig voor een bank die zich vorig jaar heeft omgevormd van een zakenbank in een traditionele bankholding en daardoor onder strikter toezicht is komen te staan van de Amerikaanse centrale bank. Het extra krediet dat tijdens het omvormingsproces aan de broker-dealer-divisie werd verleend is blijkbaar goed besteed.

Met de hoogte van de nu gerealiseerde winst wordt de verleiding (te) groot. Geen wonder dat de top van Goldman zo’n haast had met het terugbetalen met de $ 10 miljard overheidssteun uit het Troubled Asset Relief Program(TARP). De broekriem moest vorig jaar immers flink worden aangehaald. Toen daalde de vergoeding van vier topmannen met 97% op jaarbasis (van $ 273 miljoen naar $ 9,3 miljoen), omdat er geen bonussen werden uitgekeerd. Waar Warren Buffet juist met $ 5 miljard instapte, verkocht de Goldman-top voor zo’n $ 700 miljoen aan eigen aandelen. Hoeveel vertrouwen heb je dan in je eigen onderneming?

Nu het tij bij Goldman Sachs gekeerd lijkt, moet men daar klaarblijkelijk zo snel mogelijk voor worden gecompenseerd. De overheid heeft het geld weer op de rekening en dus zijn er geen restricties meer wat betreft het beloningsbeleid. In ieder geval niet van de kant van de regelgever of toezichthouder, maar wat te denken van de maatschappelijke verantwoordelijkheid? Ook in het personeelsbestand van Goldman Sachs is het afgelopen jaar flink gesneden, om over het grote aantal ontslagen elders maar niet te spreken.
Goldman heeft voor dit jaar ruim $ 1,1 miljard opzij gezet voor salarissen en bonussen. Natuurlijk wordt dit niet gelijkelijk over alle medewerkers verdeeld, want dat zou uitkomen op een gemiddelde extra beloning van $ 770.000. Of er werkelijk met astronomische bedragen gesmeten moet worden om 'de beste mensen binnen te houden' waag ik te betwijfelen. Het heeft in ieder geval heel veel weg van zelfverrijking over de rug van anderen. Hoe iets dergelijks te legitimeren is in deze economische tijden? Geen idee. Daarom moeten beleggers zich afvragen of ze hieraan mee willen (blijven) doen.
Bron: Martine Hafkamp - Fintessa vermogensbeheer. 20 juli 2009