Polis23 - Illegale beleggingsfondsen

Gedupeerde spaarder uit Hamme in Ombudsjan (TV1)HAMME - Guido De Waele uit Hamme-Zogge zag na twee jaar zijn kapitaal van 32.000 euro in een beleggingsfonds van KBC meer dan halveren. De 44-jarige bouwvakker was naar eigen zeggen niet op de hoogte gebracht van de risico's die zo'n belegging inhoudt en doet daarover vanavond zijn beklag in het TV1-programma Ombudsjan van Jan Van Rompaey en Lies Martens (21.15 uur).
Voor de instap in het beleggingsfonds -- het KBC Life Top 5 sector Fund -- stak De Waele zijn geld in kasbons. ,,In 1997 en 1998 had ik me laten overtuigen om een paar kleine beleggingen te doen in aandelenfondsen met kapitaalgarantie. Dat bracht inderdaad een aardige winst op, zodat ik twee jaar later inging op het voorstel van de bank om in het beleggingsfonds te stappen.''
Het hek was echter van de dam toen de spaarder later zijn overzicht kreeg. ,,Ik heb toen officieel een klacht ingediend, omdat mij nooit iets was gezegd over het risico dat mijn kapitaal zou kunnen verminderen. Familieleden stelden me gerust met de boodschap dat de beurs zich wel zou herstellen. Het tegendeel bleek waar en mijn kapitaal smolt als sneeuw voor de zon. Ik richtte mij tot Paul Caeyers, ombudsman van de banken. Die meldde mij in oktober vorig jaar dat mijn klacht gegrond was en KBC in de eerste plaats tekort is geschoten in haar informatieplicht.''

Bijzondere voorwaarden
,,Ik heb inmiddels een nieuw bezwarend gegeven in dit dossier. Eind vorig jaar kwam ik immers te weten dat bij mijn betwiste belegging ook een pakketje met bijzondere voorwaarden hoort. Die heb ik echter nooit gekregen, want ze zijn in het bankkantoor blijven liggen en werden door mij nooit gehandtekend. Ik blijf me afvragen waarom de bank een voorzichtige spaarder als ik naar een risicobelegging verwees. Toen ik daarover ook de hoofdzetel in Leuven inlichtte, kreeg ik een uitnodiging voor een informatief gesprek. De verantwoordelijke heeft me dan uitgelegd wat de verschillende risicoklassen zijn in de beleggingswereld. Die informatie had ik veel eerder moeten krijgen. Ik wist niet eens dat de waarde van aandelen kon stijgen of dalen.''
Bij KBC blijft men op de vlakte, met de boodschap dat het niet verstandig zou zijn om bij een lage koers uit het fonds te stappen èn dat de beurs de tijdelijke zwakte op termijn wel zal te boven komen. Volgens medewerker Filp Teerlinck van het programma Ombudsjan was KBC tot gisteren alvast niet bereid mee te werken aan het televisiedebat.

Ombudsjan , donderdag 30 januari om 21.15 uur op TV1.
door Jan VAN DE VELDE Het Nieuwsblad 30 januari 2003

Belgische Vereniging van Banken Beurs is verantwoordelijk
«Het geld is inderdaad weg en de beurs is daarvoor verantwoordelijk», zegt Ilse Van Rompaey, woordvoerster van de Belgische Vereniging van Banken. «Mensen die zich gedupeerd voelen, kunnen best langsgaan bij de ombudsman van de banken. Anderzijds is het nu wel heel makkelijk om alle schuld op de banken te schuiven. De bankbediende die twee jaar geleden kasbons aanraadde - die amper geld opbrachten, tegenover de goudbergen die op de beurs te winnen waren- zou door de zogenaamd ‘ naïeve’ beleggers ook voor gek verklaard zijn».

Nadine Pardaen uit Temse: Verlies 1 miljoen frank
«Vandaag zijn we één miljoen kwijt door onzinninge beleggingen van KBC-bank met het spaargeld van mijn vader», zegt Nadine Pardaen. «De bank stuurde me onlangs een brochure. ‘ Beleggen? Is het nog de moeite waard?’ Over cynisme gesproken.»
«Nadat de veilige kasbon van vader van 2 miljoen frank verviel in juli 2000 nodigde de KBC hem uit voor een ‘ goed gesprek’. Daarbij smeerde men hem terstond een ‘ fonds’ aan. Vader wist zelfs niet dat ze zijn geld op de beurs zouden beleggen. De bank beloofde elke maand een hele vette én gegarandeerde rente. Die kwam er niet en bij een volgende gesprek wist men doodleuk te melden dat vader 700.000 frank kwijt was. ‘ Maar het zou allemaal in orde komen, als de beurs het weer goed ging doen. En of we misschien nog duizend euro wilden dokken om het oude fonds te verkopen en een ander, beter renderend, aan te kopen’. Nu hebben ze hem zo ver gekregen dat zijn geld tot zijn 84ste vast staat. Onzinnig.»
«Mijn vader is een gepensioneerde bloemist en moet nu overleven met 22.000 frank per maand. Zijn kleine appeltje voor de dorst is weg. Hij is bedrogen door een bank die hij na veertig jaar toch dacht te kunnen vertrouwen».

Frieda Van Damme-De Pooter uit Edegem: Verlies 2,36 miljoen frank
«Ons extraatje is weg. Geen gelukkig gewonnen Lottomiljoenen maar geld waarvoor we hard hebben gewerkt. Foetsie», zucht Frieda Van Damme.
«Twee jaar geleden verkochten we ons appartement in Spanje. Met de vier miljoen frank schaften we een levensverzekering aan bij Fortis. Ze beloofden ons een jaarlijkse, gegarandeerde rente van 320.000 frank. Twee jaar lang hebben ze die ook uitbetaald, tot ze ons opbelden en vertelden dat we het hele kapitaal aan het opsouperen waren. Het jaarlijks uitgekeerde geld was geen rente, maar kapitaal, zo bleek. De vier miljoen hadden ze bovendien op de beurs belegd. Van dat bedrag blijft nu, na de beursafgang nog één miljoen over. Het geld gaven we jaarlijks aan kinderen of aan citytrips.»
«We hebben ons leven lang gewerkt voor het geld, het is niet gewonnen en uitgegeven zoals Lottomiljoenen. Nu moeten we verder met ons pensioen van verpleegster en bediende. Gedaan met citytrips. We krijgen nooit een woord uitleg van Fortis, we zijn van plan er op te stappen met wat rest van ons geld».

Firmin Vandenbroeck uit Affligem: Verlies 3 miljoen frank
«Voor mij terug naar een doodgewoon spaarboekje. Gedaan met de zever», zegt de gepensioneerde garagehouder Firmin Vandenbroeck. «De levensverzekering bij KBC heeft me vandaag drie miljoen frank gekost. Ze hebben het geld verspeeld op de beurs, naar de beloofde 60.000 frank rente per maand kan ik fluiten».
«De bank raadde me aan om nog wat te wachten. Op lange termijn - ze bedoelen twintig jaar - zou het geld wel renderen, want tegen die tijd zou de beurs hersteld zijn. Gelukkig heb ik me teruggetrokken, anders was ik vandaag al vijf miljoen kwijt geweest. Ik heb al mijn geld dat nog overblijft op een spaarboekje gezet».

«Wij vertrouwen banken niet meer»

Dirk COOSEMANS
SINT-NIKLAAS Een overrrompelende opkomst voor de eerste open vergadering voor Vlaamse beleggers die zich bedrogen voelen door hun bank, gisteren in het achterzaaltje van Café Brasseurs in Sint-Niklaas. «Meer dan honderd mensen hebben hun naam opgegeven om mee klacht in te dienen en ons geld terug te eisen», zegt woordvoerder Julien Weemaels. Hij is zelf miljoenen kwijt en lanceerde verschillende oproepen in deze krant en het tv-programma Ombudsjan. «Voor alle aanwezigen hier samen gaat het om een totaal verlies van honderden miljoenen franken. Met dank aan BBL, Dexia, KBC, Fortis... van wie we in het boerenjaar 2000 plots allemaal aandelen moesten gaan kopen omdat kasbons enkel nog voor onnozelaars bestemd waren. Door de beurscrashes zijn we alles kwijt. Vele goedgelovige spaarders, ouderen, wisten zelfs niet dat de banken met hun geld op de beurs speelden. Ze hebben ons bewust bedrogen, wij vertrouwen geen banken meer», luidt het bij de vele gedupeerden.
Het Laatste Nieuws 12 maart 2003