De pers over tak 23 polissen

Levensverzekering dekt het volle bedrag vanaf dag 1. Radio 1 de wandelgangen 29 maart 2007

Gehoord in het programma “De wandelgangen” op Radio1 op 29 maart 2007:

“Als je een levensverzekering afsluit ben je vanaf dag 1
gedekt voor het volle bedrag van de verzekering”
Wauthier Robyns,
Woordvoerder Assuralia

Interviewer: Mijnheer Robyns, het zou zo zijn dat het feit of je nu een man of een vrouw bent geen rol meer mag spelen bij de verzekeringen die je afsluit. Zit daar nu dan wel zoveel verschil op?

Robyns: Niet bij alle verzekeringen uiteraard. Alleen in verzekeringen waar het relevant is. En dat geldt met name ten aanzien van de levensverzekeringen. Omdat we weten dat de levensverwachting van de vrouw nu eenmaal hoger is dan de levensverwachting van de man.

……..

Interviewer: Als inderdaad de prijzen stijgen (n.v.d.r. in het kader van de gelijkstelling van premies voor mannen en vrouwen), dan is er toch geen probleem meer voor jullie?Robyns: Toch wel, want het gaat om een principieel punt in ons beroep. We proberen onze prijzen af te stemmen op de graad van risico die wij horen te dekken. En we zouden niet willen dat, wanneer de consument de keuze krijgt tussen verschillende vormen van financiële bescherming, die zegt: Och die overlijdensverzekering - dat lijkt me wel duur – ik ga kiezen voor bijvoorbeeld een spaarboekje. Dat is iets anders dan een levensverzekering. Als je bijvoorbeeld een jonge ouder bent en je wil je kind beschermen tegen de gevolgen van een mogelijk overlijden, dan kan je zeggen. Als ik spaar via een spaarboekje, dan moet je wachten tot het bedrag na verloop van jaren is aangedikt. Als je een levensverzekering afsluit ben je van dag 1 gedekt voor het volle bedrag van de verzekering.

Verzekeraars moeten het risico dekken, i.p.v. het risico te zijn. De TIJD 7 maart 2007

Gelezen in De Tijd van 7 maart 2007 op bladzijde 2:

“De verzekeringsmaatschappij moet de risico’s van
een belegging dragen, niet de verzekerde” Jacques Forrest,
Directievoorzitter van P&V

Over tak 23 levensverzekeringen, waarvan het verzekerd kapitaal door interne beleggingsfondsen wordt gedekt, staat verder in dezelfde krant op bladzijde 4 het artikel: “P&V legt spaarpotje voor overnames aan” met daarin het volgende:

“tak23
Tussen de lijnen laat Forest verstaan dat hij geen al te grote voorstander is van tak23-levensverzekeringen, of levensverzekeringen waarvan het rendement afhangt van een beleggingsfonds. 'Ik vind dat de verzekeringsmaatschappij de risico's van een belegging moet dragen, niet de verzekerde', zegt hij. Een nobele gedachte, die de topman ervan weerhoudt tak23-producten te ontwikkelen in P&V. De verzekeraar verkiest levensverzekeringen met een gewaarborgd rendement. En vermijdt dus verzekeraars over te nemen die vooral dergelijke producten verkopen.
Zijn idealistische visie is Forest ingegeven door de eigenheid van P&V. De verzekeraar zag in 1907 het licht onder de naam Sociale Voorzorg, onder impuls van de Belgische Werkliedenpartij (BWP). Die wou alle arbeiders een fatsoenlijke begrafenis garanderen en richtte daarom een eigen verzekeraar op. In 1993 liet P&V het 'sociale' vallen in zijn merknaam, maar de sociale bezorgdheid is gebleven. Al was het maar omdat P&V een coöperatieve verzekeraar is, waar de aandeelhouders, grotendeels nog van socialistische stempel, het voor het zeggen hebben.
De groep P&V haalde in 2006 een premie-incasso op van 782 miljoen euro. Het cijfer omvat naast de verzekeraar P&V, onder meer ook de maatschappijen Vivium, Piette & Partners en de directe verzekeraar Actel.”

Spaarders scheuren broek aan levensverzekering. De morgen 29 augustus 2006

Wie zijn spaargeld stopt in Tak 23-producten, levensverzekeringen die gekoppeld zijn aan de beurs, verliest het best de risico's op verlies niet uit het oog.
door Emmanuel Vanbrussel
De verliezen kunnen oplopen tot meer dan 40 procent sinds 2000, zo moet blijken uit een vergelijking door de actiegroep Polis23. Maar volgens bankiers vergelijkt Polis23 appelen met peren.
De verliezen illustreren de gevaren van Tak 23-producten, die de afgelopen tien jaar meer en meer ingeburgerd zijn geraakt. "Ons punt is vooral dat die verzekeringsproducten als belegging worden aangesmeerd bij oudere mensen - ik ken zelf een geval van een man van negentig - die niet het juiste beleggersprofiel hebben", zegt Annie Dejonghe van Polis23.
Polis23 verzamelt naar eigen zeggen een driehonderdtal beleggers die hun geld in een Tak 23-verzekering hebben gestopt en ontevreden zijn over de geleden verliezen. Die lopen in de ergste gevallen op tot tienduizenden euro's. De actiegroep richt haar pijlen vooral op Fortis, KBC en Dexia. Enkele leden van Polis23 hebben rechtszaken lopen tegen Fortis of KBC.
De actiegroep pakt uit met nieuw cijfermateriaal om de schade te illustreren. Polis23 toetste de rendementen van twee verzekeringsfondsen, een van Fortis en een van KBC, met het rendement van Belgische aandelen, gemeten via de beursindex Belgian All Shares Return. Daaruit blijkt dat, achteraf bekeken, een belegging in Belgische aandelen een betere optie was. "Sinds begin 2000 groeide een belegging in Belgische aandelen 62 procent aan, terwijl in dezelfde periode de verzekeringsfondsen Fortis Combi 0/100 met 9 procent verschraalde (of 71 procent verarming) en het KBC Top 5 Sector-fonds zelfs 41 procent inkromp (of 103 procent verarming)", stelt de actiegroep vast.
Maar volgens Fortis vergelijkt Polis23 appelen met peren. De bank wijst erop dat het fonds in kwestie belegt in Europese aandelen. "Het is dus niet correct om Fortis Life Combi 0/100 te vergelijken met de Belgian All Shares Return", aldus Fortis. Als je de vergelijking maakt met de Europese graadmeter S&P Equity Euro scoort het fonds zelfs beter dan de index, merkt de bank op.
Volgens Polis23 lichten de banken de klanten niet of onvoldoende in over de risico's van het product. Er is al enkele maanden beroering over de communicatie die banken voeren over Tak23. "De reclame voor levensverzekeringen, en voor Tak 23-producten in het bijzonder, kan in een groot aantal gevallen als misleidend beschouwd worden", concludeerde de federale overheidsdienst Economie in april, na een grondige studie van de gebruikte reclameboodschappen.
De financiële sector beloofde toen de misleidende stuntreclames aan banden te leggen via een gedragscode. Die is zo goed als klaar en moet een dezer dagen goedgekeurd worden door federaal minister van Consumentenzaken Freya Van den Bossche. De verbruikersorganisatie Test-Aankoop is niet gewonnen voor een gedragscode waarmee de sector zelfregulerend optreedt. "Zo'n gedragscode is niet op een onafhankelijke manier controleerbaar en sanctioneerbaar," zegt Ivo Mechels van Test-Aankoop aan Belga. "Er hoeft niet noodzakelijk nieuwe wetgeving te komen, een gedragscode kan ook bindend verklaard worden via een Koninklijk Besluit. Op die manier heeft de overheid wel een stok achter de deur en kan ze indien nodig ingrijpen via de Economische Inspectie.
De Morgen 29 augustus 2006

Misleidende reclame bij tak 23 polissen. De TIJD 27 april 2006

De bankverzekeraars maken zich schuldig aan bedrieglijke praktijken bij de verkoop van beleggingen en verzekeringen. Dat blijkt uit een onderzoek in opdracht van minister Freya Van den Bossche (sp.a). Over de slachtoffers geen woord, stelt ANNIE DEJONGHE.

Gerechtigheid bekomen is blijkbaar een werk van lange adem als het over veel geld gaat. Voor een laattijdig betaalde elektriciteitsfactuur of snelheidsboete komt de deurwaarder al snel aan de deur kloppen. Als het over miljoenen of miljarden gaat, verklaart de rechtbank zich onbevoegd of duurt het onderzoek zo lang dat verjaring optreedt. Zo kan het ook de duizenden gedupeerden in de zogenaamde beleggingsverzekeringen (vooral tak 21 en tak 23) vergaan. Dikwijls zijn het pas de erfgenamen die merken dat er iets niet pluis is, omdat de inleg buiten alle proporties in waarde verminderde.
Alleen al de term beleggingsverzekering zou de wenkbrauwen moeten doen fronsen. En waar staan die getallen 21 en 23 voor? Vooral bij tak23-polissen is de verwarring groot. Zijn dat nu beleggingen of zijn het verzekeringen? Als het beleggingen zijn, waar zijn dan de kasbons, obligaties of aandelen gebleven? Als het verzekeringen zijn, wat is er dan precies verzekerd?

Spaargeld

Terwijl eerder Marcia Dewachter de facto zwijgplicht opgelegd kreeg nadat ze geopperd had dat de verzekeringssector beter in het oog moest worden gehouden ('Belegger heeft meer dan ooit duidelijke informatie nodig, De Tijd 26 november 2005), is het al een vooruitgang dat Freya Van den Bossche, de dienstdoende minister van Consumentenzaken, de sector nu vraagt een gedragscode op te stellen. Er wordt openlijk toegegeven dat vooral tak23-polissen onduidelijk aan de man/vrouw gebracht worden. Dat is maar een eerste stap.
In werkelijkheid weten de bankverzekeraars zeer goed waar ze jacht op maken, namelijk het spaargeld van oudere mensen. Opdringen is hier het juiste woord. De prospectussen zijn dermate verwarrend geschreven dat zelfs het personeel op de vragen geen antwoord weet. Maar als grootmoeder het al lastig heeft met geld overschrijven via een automaat, waarom zou ze dan niet blindelings haar bankier vertrouwen als deze haar vraagt het voorgelegde document te tekenen? Zeker als ze die al jaren kent. Hoogbejaarden zijn trouwens de uitverkoren prooi van de bankverzekeraars.
Mag men de sector nu geloven dat die na een gedragscode opgesteld te hebben, ons vertrouwen niet opnieuw zal beschamen? Tak23-polissen lagen in het verleden al onder vuur. Sommige verzekeraars hebben hun product aangepast. Het merendeel gaat echter met deze illegale praktijken gewoon door. Vorig jaar hebben de bankverzekeraars dankzij deze polissen recordwinsten geboekt. Sommigen hebben aangekondigd voor deze producten nieuwe markten op te sporen en te bewerken (Centraal-en Oost-Europa). Ja, zelfs onze eigen Belgische Post slijt ze nu aan Jan en alleman. Het goud ligt bij de kleine, argeloze beleggers blijkbaar voor het rapen. Al hun klompjes samen waren in 2005 goed voor 25 miljard euro, waarvan 14 miljard in tak 21 en 6,5 miljard in tak23-polissen.
De resultaten van de banken zijn schitterend met rendementen die vaak 20 procent overschrijden (zo'n 10 miljard euro winsten). Dat bankiers en verzekeraars gigantische winsten maken is op zich geen oneervolle zaak, maar het moet dan wel op een ethisch correcte manier gebeuren. Die schitterende cijfers van de banken staan in schril contrast met de zware verliezen die de verzekeringnemers van tak23-polissen de voorbije jaren leden. Wie begin 2001 100.000 euro belegde in Belgische aandelen en de uitgekeerde dividenden herbelegde, bezit vandaag 152.000 euro. Maar wie toen eenzelfde som in verzekeringsfondsen van bijvoorbeeld Fortis Easy Fund Plan Combi 0/100 of het veelbelovend klinkende KBC-Life Invest Plan Top 5 Sector inbracht, rest nu nog slechts 91.000 euro of 67.000 euro. Fortis en KBC maakten hun klanten zo respectievelijk 61.000 euro en 85.000 euro lichter. Toch wel kras dat het net die verzekeringsfondsen zijn die geciteerd worden als de bron van de goede resultaten. Waar is de inleg dan naartoe?
Schattingen over het aantal gedupeerden in België lopen in de honderdduizenden. Een aantal slachtoffers hebben zich verenigd om hun geld terug te krijgen (www.polis23.net). In Nederland bestaan er al dergelijke verenigingen. Daar slagen de gedupeerden erin de rechter te overtuigen de contracten nietig te verklaren op grond van het ontbreken van de handtekening van de echtgenoot/echtgenote. In België slaagt de fiscus erin de rechter te overtuigen dat de betwiste bedrijfsleidersverzekeringen (zowel tak21- als tak23-polissen) geen verzekeringen zijn op grond van het ontbreken van een levensverzekeringsprestatie. Met alle fiscale gevolgen van dien voor het bedrijf of zijn leider.

Geen excuses

Een simpele wijziging van de gedragscode poetst misschien wel het imago van de sector wat op, maar sluit wanpraktijken niet uit. De bestaande wetten en besluiten terzake zijn volledig en duidelijk. Als de betrokkenen lezen wat er staat en dat ook naleven, is er geen probleem. Voor de autoriteiten volstaat de bestaande wetgeving ruimschoots om ze te doen naleven, en de eventuele inbreuken te bestraffen. Blijft de vraag waarom ze excuses blijven zoeken om niet op te treden. De gedupeerden vragen zich angstig af of ze hun zuurverdiende spaarcentjes, die de bankverzekeraars hun ontfutseld hebben, ooit terugzien.
De auteur vertegenwoordigt een groepering van tak23-beleggers die de verliezen op hun belegging willen terugvorderen www.polis23.net.
01:00 - 27/04/2006
Copyright © De TIJD

Gedupeerden tak23-polissen groeperen zich. De Tijd 3 mei 2006
Levensverzekeringen

(tijd) - Op hun website (www.polis23.net) laken spaarders en beleggers bedriegelijke praktijken met tak23-producten, levensverzekeringen gekoppeld aan beleggingsfondsen. Ze stellen onder meer aan de kaak dat diverse financiële instellingen de polissen onterecht verkopen als beleggingsfondsen. 'Ze doen de goedgelovige spaarders bovendien een polis van onbepaalde duur ondertekenen, maar in een levenslange polis is niet in een overlijdensdekking voorzien', klagen de spaarders.
03/05/2006 - Copyright © De TIJD

300 beleggers willen geld terug. Het Laatste Nieuws. 4 mei 2006

BRUSSEL Zowat 300 beleggers die hun spaargeld in een tak 23-product hebben gestoken, willen hun geld terug. Een tak 23-product is een levensverzekering gekoppeld aan een beleggingsfonds. Door de malaise op de beurzen in de periode 2000-2003 zijn die fondsen heel wat in waarde gezakt. Een 300-tal beleggers voelt zich bedrogen door de banken en wil geld terug. Ze hebben zich gegroepeerd in de belangenvereniging polis23. «Sommige mensen zijn tienduizenden euro’s kwijt», aldus woordvoerster Annie Dejonghe. In Nederland werden banken als Dexia en Fortis al veroordeeld tot het betalen van schadevergoedingen. Onderzoek van minister van Consumentenzaken Freya Van den Bossche heeft ook uitgewezen dat de financiële reclame rond tak 23-producten vaak misleidend en verwarrend is. Polis23 heeft binnenkort een gesprek met Van den Bossche, in de hoop dat zij hen kan helpen. Meer info: www.polis23.net. (VES)
Het Laatste Nieuws 4 mei 2006

Ene belegger beter beschermd dan de andere. De TIJD 22 april 2004
(tijd) - Vooral de reclame op de verzekeringsproducten tak23 en tak21 blinkt uit in ondoorzichtigheid, minder de reclame op de spaarboekjes. Dat leert een onderzoek in opdracht van de federale minister van Consumentenzaken, Freya Van den Bossche (sp.a). De resultaten wekken geen verwondering. De bankproducten worden scherper gecontroleerd dan de verzekeringsproducten. De toezichthouder pleit onschuldig: 'Wij zijn gebonden aan de Europese wetgeving.'

De tijd is voorbij dat de consument bij zijn financiële instellingen enkel terecht kon voor een spaarboekje, kasbon of beleggingsfonds. Financiële instellingen profileren zich vandaag niet zonder trots als bankverzekeraars. Ze schotelen hun klanten een volledig aanbod bank- én verzekeringsproducten voor. Twee verzekeringsproducten die de afgelopen jaren zeer gretig over de toonbank gingen zijn de tak21- en tak23-producten. Het eerste product is een levensverzekering die de klant een jaarlijks vast rendement biedt. Bij de tweede levensverzekering is het rendement afhankelijk van de beursevolutie. Het product is gekoppeld aan een beleggingsfonds. De prestaties van het fonds bepalen welk rendement de klant opstrijkt.

De reclame over de tak21- en tak23-producten is allerminst doorzichtig, leert een onderzoek in opdracht van minister Van den Bossche. De belegger weet vaak niet welk rendement hij krijgt, hoeveel kosten hij effectief betaalt, wat de doelstelling is van het product en welk risico hij loopt door in te tekenen.

Dat financiële instellingen klanten op die manier misleiden, is schrijnend. Maar veel schrijnender is de vaststelling dat de misstanden er niet waren geweest indien de reclame beter én op voorhand was gecontroleerd. Terwijl de financieeltoezichthouder CBFA (de Commissie voor het Bank-, Financie- en Assurantiewezen) de reclame op bancaire beleggingsfondsen van naaldje tot draadje controleert voordat ze op de belegger wordt losgelaten, gebeurt de controle op de reclame van de levensverzekeringen pas achteraf, na de lancering van de producten.
'We kunnen niet anders. De controle op de verzekeringsproducten is gebaseerd op een Europese verzekeringsrichtlijn. Die richtlijn voorziet enkel in controles achteraf', meldt Luk Van Eylen, woordvoerder bij de CBFA.

Economische Inspectie

De CBFA is niet de enige instantie die de financiële reclame onderzoekt. Ook de Economische Inspectie van de federale overheidsdienst Economie doet dat. Ze kan optreden als de reclame indruist tegen de wet op de handelspraktijken en een bedrieglijk karakter heeft. De interventies van de Economische Inspectie zijn gebaseerd op klachten van consumenten, dus ook nadat de reclame al in de etalage van de financiële instellingen prijkt.

Toch mag Europa geen voorwendsel zijn om de zaken op hun beloop te laten. Een doorgedreven samenwerking tussen de CBFA en de federale overheidsdienst Economie kan alvast leiden tot een efficiëntere aanpak van bedrieglijke reclame.

Ondertussen is het hopen dat Europa snel wakker schiet en de belegger in verzekeringsproducten even goed beschermt als de belegger in bancaire producten.

Zolang dat niet gebeurt, is het twijfelachtig of de gedragscode van de financiële sector veel zoden aan de dijk brengt. Via de code engageert de financiële sector zich tot doorzichtige, duidelijke reclame. Of de code efficiënt is, zal pas achteraf blijken, op het moment dat de reclame al op de vitrines prijkt.

Verzekeraars halen beleggers weg bij banken. De Standaard 10 februari 2006

De verzekeraars haalden vorig jaar beleggers weg bij de banken. De omzetcijfers uit de verkoop van levensverzekeringen zijn er het bewijs van. De verzekeraars boekten vorig jaar 20,7 miljard euro aan inkomsten uit levensverzekeringen voor particulieren, een record.

De premie-inkomsten voor de levensverzekeringen van het type tak 23 namen in 2005 toe met 130 procent tot 6,5 miljard euro. Levensverzekeringen van het type tak 21 waren ook nog goed voor 14,2 miljard euro aan inkomsten of 9 procent meer dan in 2004.

De verzekeraars gaan er prat op dat ze voor het eerst marktaandeel afsnoepen van de banken.

De Standaard 10 februari 2006

Bijlage	Grootte
Misleidende reclame bij tak23 polissen De Tijd 27 april 2006.pdf	34.44 KB

Login

Zoek

Polis23 - Illegale beleggingsfondsen

Dossier Citibank

Mis-selling

Syndicatie

Stelen en bedriegen

Verzekeringsfondsen

Wetgeving - Rechtspraak

Woekerpolissen in Nederland

De zaak Fortis

Rechten van benadeelde

De pers over tak 23 polissen