Syndicate
Kantoorhouders onder druk
VDB - 1 juni 2008
Goede reportage. Ik heb negen jaar in de banksector gewerkt als relatiebeheerder voor het zogenaamde betere cliënteel. Enige nuance is wel op zijn plaats voor wat betreft beleggingsfondsen. Het zijn vooral de kapitaalgarantiefondsen die door de strot van de klanten worden geduwd. De bank passeert verschillende keren langs de kassa: instapkosten, beheerskosten, uitstapkosten maar de bank verdient bovendien aan de marges die ze voor zich neemt wanneer de beheerder aandelen of andere instrumenten aan- of verkoopt voor het fonds. We mogen wel niet vergeten dat open end-fondsen een goede manier kunnen zijn om met een beperkt kapitaal in aandelen te investeren.
Het verhaal van de heer Dirickx is voor mij zeer herkenbaar. Eind jaren 90 heb ik bij Generale Bank ten tijde van de overname door Fortis de overgang van een klantgerichte naar een productgerichte verkoopsstrategie meegemaakt. Tak23-beleggingsverzekeringen werden geïntroduceerd en van de relatiebeheerders werd verwacht dat ze massaal beleggingsfondsen arbitreerden naar voor de bank financieel aantrekkelijkere en voor de klant duurdere Tak23-producten. Tegen beter weten in ben ik verplicht geworden om het traditionele kasbon- en obligatiecliënteel te arbitreren naar Tak23-producten.
De meest ondeontologische manier van bankieren heb ik ondervonden bij het (schijn-)zelfstandigennetwerk van Dexia in Leuven. Een van de bestuurders-vennoten had er niet beter op gevonden dan klanten niet alleen in te laten tekenen op de Multi callable note van de maand maar hen meteen ook al te laten inschrijven op de komende emissies waarvan de voorwaarden op dt moment nog niet gekend waren. Toen ik haar er op wees dat dit tegen alle regels van de CBFA in ging, antwoordde ze dat ze elke maand haar objectieven moet halen en dat ze zich wilde verzekeren van goede resultaten in de toekomst. Het werd nog erger toen de commerciële zetel de verkoopsmethoden van deze bestuurder-vennoot als een voorbeeld stelde voor andere beleggingsadviseurs.
Het belang van de klant is bijzaak geworden in de banksector. Ik heb het mij nog altijd niet beklaagd dat ik mijn profesionnele loopbaan een volledig andere wending heb gegeven.
Ik heb de reportage zonet gezien. Alles is zeer waarheidsgetrouwweergegeven. Ik heb zelf voor grootbank F. gewerkt. Niet de klant maar zijn geld is belangrijk. Verkopen is echt het enige wat telt en wat je hersens wordt ingestampt door je baas, en vooral die producten die alleen de bank het meeste opbrengt. Er werd ook veel gelogen of info achtergehouden zoals een situatie waarbij de klant zijn aandelenpakket gigantisch gezakt was. Eens een klant weg, werd dikwijls gelachen met die klant. Alleen merkte de klant dat niet, want de directeurs en adviseurs moeten steeds de ‘gefakete’ big smile op hebben. Vooral oudere mensen en niet al te slimme mensen hebben te veel vertrouwen in hun glimlachende bankdirecteur. Helaas zijn zij het die het makkelijkst de dupe worden. En weet gerust: er kan gigantisch getoverd worden met in of uitstapkosten of percentages. Ik ben overgestapt naar een kleinedegelijke bank.
anoniem - 28 mei 2008 (forum:CANVAS)
Ik werk zelf al jaren als beleggingsadviseur bij een grootbank en iemand die zijn ontslag krijgt omdat hij te veel kasbons verkoopt, is zeker niet uit de lucht gegrepen.
Bovendien is al het bovenstaande correct; enkel de beleggingen verkopen waar de banken het meeste aan verdienen, sommige zaken verzwijgen om te kunnen verkopen o.w.v. de cijferdruk, …
Nee, het werken als beleggingsadviseur bij een grootbank is bijlange niet meer zo aangenaam als pakweg 10 jaar geleden!
Maarten De Lange, Destelbergen - 31 mei 2008 (forum:HLN)
Ik kan enkel en alleen (als ex-bankier van Dexia) bevestigen dat het zo is. Het enige wat telt om tot een degelijk inkomen te komen (als zelfstandige bankier) is produkten verkopen die de bank promoot en waar de client absoluut niets van begrijpt. Kasbons verkopen aan clienten is (bijna) verboden. Je mag er enkel en alleen produkten verkopen waarop de bank denkt vele winsten te maken en dit met het geld van de kleine spaarder. Enige oplossing: overstappen naar kleinere banken.(en doen !!)
Roland Van Moer - 2 juni 2008 (forum:CANVAS)
Ik heb de uitzending over de banken niet gezien.
Ik was van augustus 1996 tot 29 02 2008 zelfstandig bankagent. Ik heb zelf mijn opzeg gegeven bij de bank omdat ik de gehanteerde praktijken niet langer aankon. Met de verkoop van kasbons werd je uitgelachen en via een minutieus uitgekiend systeem werd de commissie op kasbons en spaarrekeningen beetje bij beetje verlaagd. Op beleggingsfondsen verdien je natuurlijk wel goed. De banken steken 3 % in hun zak en rekenen nog beheersvergoedingen aan.
In de laatste 3 jaar verdiende ik 35 % minder aan commisies zodat ik er noodgedwongen moest mee stoppen.
Ik beaam wat sommige van mijn cliënten stelden: de bankwereld is maffia. Het enige wat telt is winst. Daarvoor is alles goed, zelfs beleggingsfondsen verkopen aan een hond met een hoed op…
meivis - 1 juni 2008 (forum:CANVAS)
Ik heb zojuist in de reportage bevestigd gezien wat ik als “commerciële omkadering" bij Dexia zo vaak meegemaakt heb: als je als verkoper niet netjes in de pas loopt (ttz. je objectieven haalt, los van het feit of die met de klant rekening houden), dan wordt je vakkundig geliquideerd.
insider - 29 mei 2008 (forum:CANVAS)
Werk zelf ook bij een grootbank en hoop dat de mensen hun ogen eens opengaan. Verkopen, verkopen is het enige wat nog telt (en enkel zaken waar de bank veel geld aan verdient).
- 1509 reads