Polis23 - Illegale beleggingsfondsen

KBC bestempelt het Life Invest Plan als een “beleggingsverzekering”.
Vraag: is dit een belegging in verzekeringsmaatschappijen, dan wel een verzekering tegen geleden verliezen bij beleggingen?
KBC schrijft in de fondsengids dat “verzekeringsfondsen inhoudelijk in principe niet verschillen van andere beleggingsfondsen”. ... Nu is niets minder waar! Beleggers in beleggingsfondsen worden eigenaar van de deelbewijzen, terwijl bij verzekeringsfondsen de verzekeringnemer een premie betaalt die de verzekeraar in zijn activa inlijft.
KBC vervolgt: “Uiteraard kan aan deze contracten een risicodekking toegevoegd worden, bvb. een overlijdensdekking”. Alsof een overlijdensdekking optioneel zou zijn?! In een levenslange polis is de overlijdensdekking immers het voorwerp van het contract en vormt het interne beleggingsfonds de dekkingswaarde voor deze levensverzekeringsprestatie.
Fortis schrijft in de brochure over het Easy Fund Plan dat “Het uitgekeerde kapitaal bij overlijden standaard gelijk is aan de reserve van het contract. Bedoelde reserve bekomt u door het aantal eenheden te vermenigvuldigen met de waarde van een eenheid over de respectieve fondsen.”
... Geen woord hoe de waarde van de eenheid vastgesteld wordt! ... Wat er ook van zij, inzake levensverzekeringen schreef het Wetboek van Koophandel voor, dat de bij het overlijden te betalen vergoeding definitief vastgesteld wordt op het ogenblik van het sluiten der overeenkomst.

Hoe verzekeringsfondsen het toezicht omzeilen.
Met de voorgedrukte formulieren is er niets verkeerd. Maar het kan wel fout lopen als de aangestelde in het bankkantoor de overlijdensdekking vergeet in te vullen en de formulieren toch doet ondertekenen. Omdat daar meestal geen toeziende inspecteur bij aanwezig is, blijft betrapping op heterdaad moeilijk. In de praktijk treedt de CBFA pas op na een klacht.
Bij levenslange polissen zonder overlijdensdekking lopen de levensverzekeraars geen enkel risico. Zij stellen zelf de inventariswaarde van het intern beleggingsfonds vast. Nu zij het risico afwentelen op de verzekeringnemer i.p.v. het te verzekeren, hebben deze polissen voor de verzekeraars geen verzekeringsverplichtingen en zijn er derhalve geen dekkingswaarden nodig. Niet-bestaande verzekeringsverplichtingen worden uiteraard niet gerapporteerd aan de CBFA.
En doordat de interne beleggingsfondsen van levensverzekeraars bij de CBFA niet als beleggingsfonds geregistreerd staan, ontsnappen zij aan de controle op de beleggingsfondsen.
Alhoewel levenslange polissen zonder overlijdensdekking geen levensverzekeringen zijn, en ook geen beleggingen, blijken deze tak 23 constructies het CBFA toezicht te omzeilen.

Misleidend advies en agressieve verkoop in het bankkantoor.
Niemand, zeker de spaarder niet, noch de belegger, vroeg om een dergelijke “levensverzekering”.
Dat klanten wèl naar dergelijke fondsen zouden vragen is volgens dhr. P. Holemans (Kapellen) “op zijn minst een ontkenning van de soms agressieve manier waarmee de klanten aangeraden wordt fondsen in hun portefeuille te vervangen door nieuw uitgegeven en zogenaamd beter presterende dan die oude die al lang niet meer inspelen op de huidige markt. ...
..Er wordt maar al te vaak vergeten dat de meeste fondsen beheerd worden met het oog op de return voor de fondsbeheerder, eerder dan in het belang van de klant.” (De Standaard – 10 februari 2004)
En de heer Leo Leroy, ex-bankdirecteur CERA-bank (Deinze) schrijft de dag daarop: “Door de leiding van de KBC werden, in de voorbije jaren, de fondsen ook bij het personeel door het strot geduwd. Men moet enthousiast deze producten verkopen, zelfs al gelooft men er zelf niet in. Bevel is bevel, luidt het en ook de verloning en de promotie hangen ervan af.” (De Standaard – 11 feb 2004)
Spaarders die in vertrouwen bij hun bank naar een risicoloze belegging informeerden en niets vermoedend een verzekeringsfonds aangesmeerd kregen, bekwam het ronduit slecht.

De wanprestaties van de verzekeringsfondsen.
De argeloze spaarder die klakkeloos de beleggingsadviseur van zijn bankkantoor geloofde (“het neusje van de zalm – echt iets voor u!”), blindelings de toegeschoven formulieren ondertekende en achteraf ontdekte dat het om een verzekeringsfonds ging, is vandaag veel geld kwijt.
Wie begin 2001 op het Fortis Easy Fund Plan Combi 0/100 (100% aandelen) intekende, is nu vijf jaar later 9% van zijn inzet kwijt. En daar moeten nog kosten af. Voor deze wanprestatie rekent Fortis 3% instapkosten aan en vijf maal 1% beheerskosten (in totaal 8% kosten).
En wie op het KBC-Life Invest Plan Top 5 Sector (100% aandelen) intekende, is vijf jaar later 33% van zijn inzet kwijt. Min de kosten. Voor deze wanprestatie rekent KBC 3% instapkosten aan en vijf maal 1,2% beheerskosten (in totaal 9% kosten).
Maar wie vijf jaar geleden met zijn geld gewoon aandelen kocht, en de uitgekeerde dividenden herbelegde, is nu 52% rijker, met de Belgian All Shares-returnindex als maatstaf.
Hieraan getoetst maakte Fortis d.m.v. het Combi 0/100 fonds haar cliënten zomaar eventjes 61% armer en maakte KBC d.m.v. het Top 5 Sector fonds haar cliënten zelfs 85% armer.
Op vragen van beleggers i.v.m. de abnormaal lage contractwaarden, verwijzen Fortis en KBC steevast naar de internetzeepbel van 2000, de WTC aanval van 11 september 2001, de boekhoud-schandalen in 2002, de oorlog in Irak van 2003, de koers van de dollar (!?), ..... allemaal uitvluchten die de wanprestaties moeten verdoezelen. Waarbij ze maar al te graag vergeten dat de aangehaalde feiten voor alle bedrijven gelden, en dus o.a. ook voor de Belgische, waarvan de beursgenoteerde bedrijven overigens wereldwijd actief zijn.
Verzekeringsfondsen zoals “Fortis Easy Fund Plan Combi 0/100” en “KBC-Life Invest Plan Top 5 Sector” staan bij de CBFA niet als beleggingsfondsen geregistreerd en mogen dus door banken niet als belegging aangeboden worden . Banken, zoals Fortis Bank en KBC Bank, mogen enkel geregistreerde beleggingsfondsen van erkende “Instellingen voor Collectieve Beleggingen” verdelen (wetten van openbare orde).
Toch blijven bankverzekeraars deze peperdure polissen hardnekkig verkopen, enkel in hun eigen belang. Hoe slechter de fondsen beheerd worden, des te minder de verzekeraars bij overlijden moeten uitkeren. Onder het mom van zogenaamde levensverzekeringen gekoppeld aan een intern beleggingsfonds, omzeilen de verzekeraars de wetgeving van openbare orde op de publieke verspreiding van beleggingsfondsen.
Het merendeel van de Fortis Easy Fund Plan en KBC-Life Invest Plan polissen zijn contracten van het type “levenslange overlijdensverzekering”. In deze polissen is evenwel geen overlijdensdekking voorzien, d.w.z. dat de bij het overlijden te betalen vergoeding niet definitief vastgesteld is op het ogenblik van het sluiten der overeenkomst. De CBFA verbiedt de verzekeraars polissen zonder verzekeringsverrichting te verkopen, omdat zuivere kapitalisatieverrichtingen, die niet afhankelijk zijn van de duur van het menselijk leven, geen levensverzekeringen zijn.
Nu is het zo dat levensverzekeraars enkel een vergunning hebben voor levensverzekeringen, met uitsluiting van schadeverzekeringen (en omgekeerd hebben schadeverzekeraars enkel een vergunning voor schadeverzekeringen, met uitsluiting van levensverzekeringen).
Levensverzekeraars, zoals FB Verzekeringen en KBC Life, hebben geen vergunning om uw vermogen te beheren en hebben ook geen vergunning als “Instelling voor Collectieve Beleggingen”. “Interne beleggingsfondsen” van levensverzekeraars staan bij de CBFA niet geregistreerd.
Herkwalificatie van de kwestieuze polis als een contract voor vermogensbeheer, of als een beleggingsfonds, is wegens ongeoorloofde activiteit in hoofde van de levensverzekeraar uitgesloten. Een levenslang verzekeringsfonds zonder overlijdensdekking is derhalve een illegale constructie.
Voor vele goedgelovige spaarders en beleggers is dit alles nodeloos ingewikkeld. Zij wilden gewoon een veilige belegging voor hun spaarcenten. Helaas kregen ze een verzekeringsfonds aangesmeerd waarvan ze het bestaan niet eens kenden. Blijkt bovendien dat dit ondermaats presteert en dat de constructie illegaal is in de gevallen zonder overlijdensdekking.
Beleggers die zich bedrogen weten, kunnen hun inbreng in het Fortis Easy Fund Plan of KBC-Life Invest Plan terugvragen, op grond van de onverschuldigde betaling van een premie voor een onbestaande levensverzekeringsovereenkomst.